poniedziałek, 7 marca 2016

rozdział 5

Mineło 8 lat.Jace i Josh wyjechali.Jace znalazł dziewczynę w której się zauroczył,ale nie czuł tego samego co przy rudowłosej.Dziewczyna miała na imię Rous. Była to wysoka blondynka o niebieskich oczach.Josh zmarł na demoniczną ospę,ale przyjaciele z NY  nie mogli przybyć ponieważ Clave kazało przyjechać im wszystkim nawet najmłodszych.Miesiąc potem zmarła Joclyn i Carmen,która w tym czasie opłakiwała śmierć swojego jedynego syna a instytut się nią opiekował.
Izzy
Wstałam dziś bardzo wcześnie ponieważ przyjeżdża nasz blondyn! Strasznie się za nim stęskniłam.Jest dla mnie jak brat a gdyby Alec wyjechał na 8 lat to chyba bym się powiesiła z tęsknoty.Wracając.Muszę przyszykować Clary żeby zostawił ten plastik z którym chodzi teraz.Nie będę strasznie eksponować jej ciała tylko podkreśle jej atuty.Poza tym wszyscy wiemy że Jaceowi podoba się Clary.Od samego początku gdy na nia spojrzał.Widziałam jak świecą mu się oczy jak na nią patrzył.Taka miłość od pierwszego wejrzenia.
Alec nie odczuwał żadnych uczuć typu miłość. Raczej szczęście.Ato były uczucia Jace.W końcu są parabatai
Poszłam do pokoju blondwłosej.Otworzyła mi. Była w szlafroku i miała mokre blond włosy co świadczyło o tym że brała przed chwilą kąpiel.Wybrałam jej krutkie jeansowe spodenki i białą luźną bluzkę odkrywającą brzuch.Dobrałam do tego czarne buty na koturnie,są całe zamszowe i z cienkim paskiem nad kostką.
  Izzy nie wiem poco mnie tak stroisz skoro Jace przyjedzie ze SWOJĄ DZIEWCZYNĄ    powiedziała dobitnie podkreślając ostatnie słowa.
Sama ubrałam białą bluzkę i jasnoniebieską spódniczkę do tego czarne buty na platformie i włala.Do tego lekki makijaż u Clary a ja sobie nie robiłam bo po co? To nie ja mam spodobać sie Jaceowi
Clary
 Dziewczyny chodzcie zaraz będą chyba nie chcecie się spuźnić na przywitanie Jace prawda?  zapytała Marys a Izzy jak by jej się gdzieś śpieszyła pociągneła mnie w stronę wyjścia.
Nudziło misię to czekanie i nie tylko mi ponieważ Izzy zaczeła grać na pianinie piosekę którą umiem śpiewać.
  Clary zaśpiewasz Titanium w wersji Katniss Everdeen ?   zapytała a ja nie umiałam jej odmówić więc zaczełam śpiewać. po jakimś czasie zauważyłam jak Alec i Marys tańczą więc zaczełam się kręcić. Po chwili wylądowałam w czyichś ramionach. to na pewno nie były ramiona Aleca on nie ma tokich mięśni. Automatycznie przestałam śpiewać i otworzyłam oczy.Wydostałam się ze szczelnego uścisku jakiegoś blondyna o złotych oczach... Zaraz chwila. Złote oczy i blond włosy? Jace?
  Jace?   zapytałam gdy stałam na swoich nogach.
  Oczywiście że ja.   powiedział tym anielskim głosem.
   A ty to kto? Jeśli mogę wiedzieć   powiedział a mi zrobiło się trochę przykro bo pomimo że nie mam rudych włosów powinien mnie rozpoznać skoro mnie jak uważają wszyscy w instytucie kocha.
    Niech zgadnę.Clary? Nie prawdaż   powiedział a ja zdałam sobie sprawę że on tylko ze mną pogrywa. Posłał mi ten swój uroczy uśmiech a ja miałam wrażenie że się rozpłynę.
    Tak   odpowiedziałam a on mnie mocno przytulił jak nigdy.
     Przepraszam że byłem taki w stosunku do ciebie. Mam na dzieję że mi wybaczysz   szepnął mi do ucha tak abym tylko ja to usłyszała. Taki nasz mały sekrecik.
       Już dawno ci wybaczyłam Jace    powiedziałam zgodnie z prawdą. Dał mi buziaka w polik a Izzy krzykneła do Marys że wygrała zakład. Gdy się cały czas przytulaliśmy usłyszałam że ktoś krząka.
tym ktosiem był...

piątek, 19 lutego 2016

rozdział 4

Clary
Wstałam dość późno bo nie mogłam iść na salę treningową ponieważ cioci Carmen wyjeżdża do Wenecji. Wstałam z łóżka zabrałam przygotowane wczoraj wieczorem ubrania czyli rozkloszowana czarna spódnica przed kolano  i białą koszule na krótki rękaw do tego czarne balerinki na lekkim obcasie.A to wszystko przez Izabell.Kiedy chciałam ułożyć moje niesforne włosy zauważyłam że nie ma mojego lakieru do włosów. Wziełam sztylet i poszłam do pokoju czarnowłosej.
-Cześć Izzy nie widziałaś może mojego lakieru do włosów-zapytałam-albo Jace-dodałam.
-Nie nie widziałam. I poco ci ten sztylet- zapytała przestraszona.
-Wiesz muszę pokroić jednego buraka,ale zamiast jednego mogę pokroić dwa-powiedziałam
-Jest na dachu!-powiedziała a ja się tylko do niej uśmiechnełam miło i podeszłam do jej okna otworzyłam je i weszłam na dach. Oczywiście kto na nim siedział. Pan wielkie ego.podeszłam do niego.Kiedy zorientował się że nie jest sam odwrócił się w moją stronę.Jak na mnie trochę za wolno i mój sztylet który przed chwilą trzymałam w ręku leciał w jego stronę. To teraz się pobawię.
  Alec
-Izzy nie widziałaś może Jace albo Clary-zapytałem modląc się że wie gdzie są bo ja za nic nie mogę ich znaleźć. Ciocia Carmen wyjeżdża a chce pożegnać się ze wszystkimi.
-Są oboje na dachu-mówi a mi kamień z serca spadł bo matka wyraziła się jasno mają przyjść.A ja nie chce znów oberwać.Wszedłem na dach a tam Clary bijąca Jace.Znów go pokonała.A ja tak jak mówiłem Jaceowi odkochałem się.
-EEEE gołąbki ciocia Carmen wyjeżdża i chce się z nami pożegnać-powiedziałem a Clary zeszła z biednego Jacea i podeszła w moją stronę.
-To co. Idziemy-zapytała i nie czekając na moją odpowiedź poszła w stronę okna Izzy.Pomogłem blondynowi dojść do foyer w którym byli już wszyscy.Pożegnanie nie było jakieś długie i wylewne. I pomyśleć że niedługo będziemy żegnać się z Joshem i Jacem.

rozdział 3

Jace
Kiedy szedłem do mojego pokoju zastanawiałem się czy jak pojadę do włoskiego instytutu to zapomnę o Clary. O jej cudownych zielonych oczach niczym dwa szmaragdy, o jej rudych włosach czy nawet o jej hrakterku. Może jak pojadę do tego instytutu to poznam jakąś dziewczynę która pomoże mi zapomnieć o rudym aniołku.Może weźmiemy ślub w Nowym Yorku, zaproszę osobiście Clary jak będzie smutna odwołam cały ślub i wyjdę za nią, jeżeli jednak będzie szczęśliwa wyjdę za tą dziewczynę,zamieszkamy w rezydencji Herondalów i będziemy mieli gromadkę dzieci.Sam się okłamuję. Nigdy nie zakocham się w innej bo to Clary jest panią mojego serca. Jak taka królowa tylko że tylko moja.NIE MOJA. ONA NIE JEST MOJA, NA RAZIE. Zdobędę jej serce i to ona będzie matką moich dzieci. Na anioła!Ja wybiegam za daleko w przyszłość.Kiedy się przebrałem w szare dresy i biały podkoszulek chciałem pójść do sali muzycznej pograć na fortepianie. Gdy byłem blisko mojego celu usłyszałem muzykę z radia. Jak widać nie tylko ja wpadłem na pomysł skorzystania z tej sali. Gdy byłem co raz bliżej usłyszałem jak ktoś śpiewa. To na pewno nie Izabell bo ona nie umie śpiewać.Wiem to bo... słyszałem jak śpiewa pod prysznicem.Wolę to wymazać z pamięci.Clary chyba też nie umie śpiewać,ale tak to to kto to śpiewa. To ewidentnie śpiewa dziewczyna.Nie czekając dłużej wszedłem do sali.Nie pomyślałbym że mój aniołek Clary umie śpiewać,ale umie i to pięknie. Śpiewała Titanium w wykonaniu Katniss Everdeen.Śpiewała tak czysto.Nie zauważyła że tu jestem więc korzystam z tego.Pewnie jak się zorientuje że jestem w tej sali i słyszę jak mój aniołek śpiewa to mi się nieźle oberwie,ale to nie jest teraz ważne.Odwraca się w moją stronę i widzę że jest trochę speszona,ale śpiewa dalej.Kiedy piosenka się skończyła była nad wyraz bardzo spokojna.Liczyłem,że zacznie krzyczeć czy, albo że żuci czymś we mnie, coś w tym stylu,ale nic takiego się nie zdarzyło.
-Masz o tym nikomu nie mówić.Jasne-zapytała kiedy przechodziła obok mnie. Mówiła tak cicho że prawie jej nie usłyszałem.
-Zgoda,ale mam jeden warunek-powiedziałem gdy chciała wychodzić z sali.
-Jaki-zapytała szczerze zdziwiona.
-Będziesz śpiewać dla mnie-powiedziałem-spokojnie. Tylko wtedy gdy będziemy sami i cię ot poproszę-dodałem widząc jej przestraszony wyraz twarzy.
-Przysięgnij na anioła,że tylko wtedy będę śpiewać jak nikogo nie będzie w pobliżu-au zabolało to że mi nie ufa i że muszę przyrzekać na anioła.
-Przysięgam na anioła że będziesz śpiewać tylko wtedy gdy będziemy sami-powiedziałem
-Zgoda-powiedziała i wyszła.

czwartek, 18 lutego 2016

rozdział 2

Clary
Kiedy Alec wyszedł Jacowi nie chciało się kończyć tej jakże ciekawej rozmowy.
-Nasz księżniczka pojechała szukać księcia-na anioła jak się w tej chwili nie zamknie to przywale mu tak, że złoży się jak scyzoryk. Przysięgam.
-3-1 dla mnie Fairchild- powiedział Jace widocznie zadowolony z siebie.
-Sarkazm wrócił naszemu księciu. Już miałam dzwonić po Magnusa żeby zrobił Ci jakieś hokus pokus czy czary mary. Bo nie oszukujmy się wygrywanie z tobą to tak jakbym wygrywała ze ścianą.4-1dla mnie Herondale - powiedziałam
-Rudy biszkopciku...-nie dokończył bo mu przerwałam.
-Ja przynajmniej mając rude włosy nie wtapiam się w tłum tak jak ty. A każdy wie jak lubisz się wyróżniać z tłumu, blond mopie-gdy to powiedziałam Izabell wybuchła dość głośnym śmiechem który rozniósł się po całej sali i pewnie nie tylko.Miałam racje. Alec wrócił na sale i zaczął narzekać.
-Izabell co tak piszczysz. Słychać cie w katakumbach i na dachu-powiedział a ja nie mogłam i zaczęłam się śmiać. Jace też nie mógł tego znieść i po chwili mi zawtórował. Gdy się już uspokoiliśmy postanowiłam pomóc naszej przyjaciółce wyjść z opresji.
-Właśnie uświadamiałam naszemu blond mopowi,że ja mając rude włosy wyróżniam się z tłumu a nie wtapiam-powiedziałam i razem z Izabell wyszłyśmy z sali.
Jace
-Jaka ona słodka gdy cie pokonuje,ale dalej nie wierze że pozwoliłeś jej wygrać.Przecież dla ciebie pokonanie jej jest jak zajęcie pierwszego miejsca w konkursie na... No nie wiem na najlepszą fryzurę-mówi. To prawda nie wiem dlaczego pozwoliłem jej wygrać. Przecież ona jest gorsza o Josha,Aleca czy Izabell. W sumie po co ja się okłamuję.Ona jest lepsza od nich wszystkich razem wziętych i ode mnie też.
-Zaraz powiedziałeś że ona jest śliczna gdy mnie pokonuje. To w niej się zakochałeś-to brzmiało jak stwierdzenie więc nie liczyłem na odpowiedz z jego strony.
-Masz racje. to w niej się zakochałem.Pewnie przejdzie mi rano. obudzę się i nie będę pamiętać że się w niej zakochałem. Dlaczego ja się tak łatwo zakochuje-zapytał
-Nie wiem. Na prawdę ni wiem-powiedziałem i wyszedłem.

Obserwatorzy