środa, 18 maja 2016
Hej
Chciała bym poprosić was abyście wchodzili na mojego drugiego bloga który prowadzi moja przyjaciółka Kasandra. Ten blog jest na moim koncie ponieważ Kasandra chciała założyć bloga no to go założyła na nie wylogowanym moim koncie. Jest tam na razie tylko jeden taki post o jej przyjaciołach, ale niebawem się to zmieni.
Serdecznie zapraszam na bloga mojej przyjaciółki
Wasza Katarina.
poniedziałek, 16 maja 2016
rozdział 8
Ten rozdział ze specjalną dedykacją dla Emilii Chyt, która chciała lub chce mnie zabić za zakończenie poprzedniego posta.Niestety takie akcje mogą się dziać.
Clary
-kocham Cię Clary-powiedział Jace i zamknął oczy.W miarę moich możliwości szybko zaniosłam nie przytomnego Jacea do skrzydła szpitalnego. Zajęłam się odkarzaniem jego ran po czym rysowałam mu kilka iratze,ale one nie pomagały. Znikały tak szybko jak się pojawiły. Zadzwoniłam do Marys ale w Idrysie nie ma zasięgu, potem do Izzy która odebrała za 5 razem
-Izzy przyjeżdżajcie do instytutu natychmiast-powiedziałam na jednym tchu
-Nie zabiłyśmy ani jednego demona-powiedziała
-gówno mnie to interesuje przyjeżdżajcie-rozłączyłam się.Wzięłam kartkę i długopis po czym wysłałam ognistą wiadomość cichym braciom.
Po 10 minutach w instytucie była Izzy z Rous i Aleciem który miał ich szpiegować czy czasem czarnowłosa nie chce nic zrobić plastikowi.Szybko wszyscy znalezli się w skrzydle szpitalnym.
-Co mu się stało?!Co mu zrobiłaś ty potworze!-powiedziała płacząc Rous.Nie mówię już o mnie ponieważ ja miałam wodospad łez.
-Ja nic mu nie zrobiłam.Jakieś półgodziny po waszym wyjściu w instytucie pojawiły się demony.Gdy jednego zabiłeś na jego miejsce pojawiał się kolejny dużo silniejszy od poprzedniego.Kiedy walczyłam z dwoma usłyszałam jak Jace woła moje imię odwróciłam się, ale zobaczyłam tylko jak Jace staje przede mną i zostaje ugodzony jednym z pazurów tego czegoś-powiedziałam i starałam się nie płakać chociaż słabo mi to wychodziło.
-A jakie były to demony?-zapytał Alec
-To były jakieś krzyżówki. Nigdy nie widziałam takiego gatunku demonów.Nawet w podręczniku ich nie ma-powiedziałam w tym samym momencie do skrzydła wszedł brat Enoch.
-Może zostać tylko najważniejsza osoba dla Jonathana Herondela. Oczywiście był to ten plastik bo jak powiedział Ja jestem jego dziewczyną a wkrótce narzeczoną powiedziała patrząc na mnie z satysfakcją. wyszliśmy na korytarz. Siedzieliśmy chyba godzinę kiedy wyszła Rous z posępną miną. W głowie miałam same mroczne scenariusze. W duszy modliłam się do Razjela o to aby żył.
-Macie wejść. Wszyscy-powiedziała i znowu weszła do sali.
-Żeby obudzić Jonathana trzeba go pocałować. Ma być to pocałunek prawdziwej miłości inaczej Jonathan będzie pomiędzy jawą a snem.-Jak na komendę Alec i Izzy spojrzeli na mnie.
- Clarisso podejdz proszę-rozległ się głos cichego brata w mojej głowie. Podeszłam do Jace, usiadłam na materacu obok niego i schyliłam się aby moje usta spoczeły na jego.Jego usta smakowały miętą.Kiedy odsunęłam się od niego on zaczął ruszać powiekami. Gdy otworzył oczy nie wytrzymałam i się do niego przytuliłam. Zapomniałam o bożym swiecie. Gdy poczułam jego ramiona otaczające moją talie...Byłam po prosty prze szczęśliwa.Gdy się od niego oderwałam powiedział kilka słów a moje serce zapadło się pod ziemie.
-Nie pamiętam cię.Nie obraz się bo jesteś piękna, ale nie pamiętam żebym cię kiedykolwiek poznał-powiedział a ja zeszłam z łóżka i po prostu wybiegłam z tego cholernego skrzydła
Clary
-kocham Cię Clary-powiedział Jace i zamknął oczy.W miarę moich możliwości szybko zaniosłam nie przytomnego Jacea do skrzydła szpitalnego. Zajęłam się odkarzaniem jego ran po czym rysowałam mu kilka iratze,ale one nie pomagały. Znikały tak szybko jak się pojawiły. Zadzwoniłam do Marys ale w Idrysie nie ma zasięgu, potem do Izzy która odebrała za 5 razem
-Izzy przyjeżdżajcie do instytutu natychmiast-powiedziałam na jednym tchu
-Nie zabiłyśmy ani jednego demona-powiedziała
-gówno mnie to interesuje przyjeżdżajcie-rozłączyłam się.Wzięłam kartkę i długopis po czym wysłałam ognistą wiadomość cichym braciom.
Po 10 minutach w instytucie była Izzy z Rous i Aleciem który miał ich szpiegować czy czasem czarnowłosa nie chce nic zrobić plastikowi.Szybko wszyscy znalezli się w skrzydle szpitalnym.
-Co mu się stało?!Co mu zrobiłaś ty potworze!-powiedziała płacząc Rous.Nie mówię już o mnie ponieważ ja miałam wodospad łez.
-Ja nic mu nie zrobiłam.Jakieś półgodziny po waszym wyjściu w instytucie pojawiły się demony.Gdy jednego zabiłeś na jego miejsce pojawiał się kolejny dużo silniejszy od poprzedniego.Kiedy walczyłam z dwoma usłyszałam jak Jace woła moje imię odwróciłam się, ale zobaczyłam tylko jak Jace staje przede mną i zostaje ugodzony jednym z pazurów tego czegoś-powiedziałam i starałam się nie płakać chociaż słabo mi to wychodziło.
-A jakie były to demony?-zapytał Alec
-To były jakieś krzyżówki. Nigdy nie widziałam takiego gatunku demonów.Nawet w podręczniku ich nie ma-powiedziałam w tym samym momencie do skrzydła wszedł brat Enoch.
-Może zostać tylko najważniejsza osoba dla Jonathana Herondela. Oczywiście był to ten plastik bo jak powiedział Ja jestem jego dziewczyną a wkrótce narzeczoną powiedziała patrząc na mnie z satysfakcją. wyszliśmy na korytarz. Siedzieliśmy chyba godzinę kiedy wyszła Rous z posępną miną. W głowie miałam same mroczne scenariusze. W duszy modliłam się do Razjela o to aby żył.
-Macie wejść. Wszyscy-powiedziała i znowu weszła do sali.
-Żeby obudzić Jonathana trzeba go pocałować. Ma być to pocałunek prawdziwej miłości inaczej Jonathan będzie pomiędzy jawą a snem.-Jak na komendę Alec i Izzy spojrzeli na mnie.
- Clarisso podejdz proszę-rozległ się głos cichego brata w mojej głowie. Podeszłam do Jace, usiadłam na materacu obok niego i schyliłam się aby moje usta spoczeły na jego.Jego usta smakowały miętą.Kiedy odsunęłam się od niego on zaczął ruszać powiekami. Gdy otworzył oczy nie wytrzymałam i się do niego przytuliłam. Zapomniałam o bożym swiecie. Gdy poczułam jego ramiona otaczające moją talie...Byłam po prosty prze szczęśliwa.Gdy się od niego oderwałam powiedział kilka słów a moje serce zapadło się pod ziemie.
-Nie pamiętam cię.Nie obraz się bo jesteś piękna, ale nie pamiętam żebym cię kiedykolwiek poznał-powiedział a ja zeszłam z łóżka i po prostu wybiegłam z tego cholernego skrzydła
wtorek, 10 maja 2016
rozdział 7
Izzy
Nie wierzę! Moja własna matka jest przeciwko mnie! Moja własna matka! Nie wierzę! Okey Izzy uspokój się.Wdech wydech.Kilka razy jeszcze zrobiłam ten uspakajający gest po czym usłyszałam ciche pukanie do drzwi. Po głośności i ilości uderzeń poznałam że to Clary. Tak jak myślałam to była ona.
-Myślałam czy ci nie pomóc._Powiedziała cicho. I teraz uświadomiłam sobie jaka ona drobna a my jeszcze dokładamy jej obowiązków.Muszę to naprawić. Jaką ja jestem przyjaciółką!?Muszę się poprawić.
-Tak musisz mi pomóc.Nie wiem w co się ubrać!Poza tym muszę temu plastikowi pokazać że jestem we wszystkim lepsza i piękniejsza.Niech wie z kim zadarła_mówię
-Marys by cię powiesiła na stryczku._mówi. Ma rację.Clary się uśmiechnęła tak słodko.
-Mam nadzieje że powiesz Jaceowi co do niego czujesz.Jeżeli mu tego nie powiesz to będziesz cierpieć.A jak ty będziesz cierpieć to i ja i Alec a nawet Marys. Ten instytut opiera się na tobie. Nie zapominaj tego. Poza tym może Jace z nią zerwie dla ciebie? Nigdy nie wiadomo._mówię żeby ją trochę podnieść na duchu
-Może tak Izzy,ale wtedy co będzie?Zapomnimy wszystko co się stało?Wątpię.Poza tym to Rous go zmieniła. Słyszałaś jaki był kiedy jej nie poznał. To ona go zmieniła nie ja.Prawdziwa miłość ma takie cechy.Może cię naprawić. Pamiętasz? Tylko prawdziwa miłość_powiedziała wychodząc z mojej garderoby. Nawet nie wiem kiedy tam weszła._Skoro chcesz pokazać tej Rous ze jesteś od niej lepsza stawiamy na naturalne piękno_ Mówi a ja się do niej uśmiecham
-Jednak się czegoś nauczyłaś_mówię dumnym głosem.Zobaczyłam jaką sukienkę
mi przyszykowała
-Do tego delikatny makijaż i dobrana fryzura i będzie dobrze. Po godzinie byłam gotowa. zobaczyłam efekt i mnie zatkało.
-Jednak coś umiesz -mówię do Clary.Ona się tylko uśmiechnęła
-Ja idę pomóc temu plastikowi a potem będę w mojej sali-mówi
-Będziesz robiła to co zawsze?-pytam ta tylko kiwnęła mi głową na tak
-Mam nowe piosenki więc wiesz. Dobra ja idę. Ciał -mówi i wychodzi.
Clary
Poszłam do mojego i Jacea pokoju bo to właśnie w nim przygotowywała sie Rouse. Przypadek? Nie sądzę.Kiedy doszłam do pokoju zobaczyłam jej walizkę. Siedziała na biurku. Jace siedział na hamaku.Nie rozmawiali co mnie bardzo zdziwiło.Podeszłam do walizki Rouse i zobaczyłam jej zawartość.
-Co to jest? Chcesz iść do Pandemonium w tym czymś?!-zapytałam trochę ostrzej niż planowałam,ale co.
-To są moje ubrania na co dzień.-mówi a ja mam wrażenie że padnę ze śmiechu. no błagam. Przecież to ledwo tyłek zakrywa. A jej sukienki są do kostek.No błagam!
-I co ja mam z tobą zrobić?-pytam się sama siebie-Już wiem!-krzyczę -Pokaż wszystkie sukienki. Muszę zobaczyć która leży na tobie najlepiej-mówię.Rouse przymierzała wszystkie sukienki a aja usiadłam na hamaku i zaczęłam rozmawiać z Jacem na luzne tematy. Gdy w końcu ten plastik wyszedł zza parawanu wiedziałam że to ta sukienka. Była ona zielona na rękaw do łokci i była za kostkę
-Marsz za parawan!-rozkazałam władczym tonem.Ta posłusznie poszła. Gdy dziewczyna wyszła wyrwałam jej sukienkę i pobiegłam do pokoju obok. Usłyszałam tylko że oboje idą za mną. To dobrze. Podeszłam do maszyny. na sukience zaznaczyłam gdzie będe ciąć.
-Marsz pod prysznic. Masz się wykąpać aby nie cuchnąć potem.Potem możesz założyć sukienkę.Po około 20 minutach wyszła
-Dłużej się nie dało?Dobra siadaj-pokazałam jej na krzesełko przed toaletką.Posłusznie usiadła a ja zaczęłam układać jej fryzurę.Postanowiłam na warkocza holenderskiego.Delikatny makijaż i wła la gotowe.
-To wygląda niesamowicie!-krzyknęła
-Dobra schodz na dół Izzy pewnie już czeka. Tylko nie zapomnij o broni-mówię i widzę tylko jak jej dość potężna postawa znika w drzwiach pokoju.
-I zostaliśmy sami-powiedział Jace
- Raczej zostałeś sam bo mnie tu nie ma -powiedziałam i wyszłam z pokoju. Skierowałam się do foyer gdzie były już Rous i Marys bo Izzy na pewno się spózni. Jak zawsze zresztą.Po półgodzinie Marys była w idrysie bo została wezwanie od Clave. I tym sposobem zostałam sam na sam z Jacem.
-Clary rozumiem że nie chcesz ze mną rozmawiać. Tak?-zapytał ze smutkiem w głosie i oczach. Serce mi się krajało na ten widok więc odwróciłam wzrok.Siedzieliśmy w naszym wspólnym pokoju.
- Powinieneś się rozpakować Jace-powiedziałam.
-Clary naprawdę cię nie rozumiem.Najpierw jest wszystko w porządku i nagle zaczynasz się tak zachowywać. Powiedz że masz mnie dość to przestanę. Ok?-powiedział a ja w tamtym momencie nie potrafiłam kontrolować tego co robię i się do niego przytuliłam. Tak po prostu.Staliśmy tak dłuższą chwilę. Ja w jego ciepłych i oznakowanych od lat walki ramionach. Przytulona do jego ciepłego,umięśnionego i pełnego run torsu.Szczyt moich marzeń. Szczyt dlatego bo wiem że nigdy się nie pocałujemy.Skąd możesz to wiedzieć? Zapytał cichutki głosik w mojej głowie.Staliśmy tak dobre 10 minut w ciszy tuląc się do siebie nawzajem.W końcu postanowiłam przerwać tą ciszę.
- Jace bardzo Cię lubię i...-nie dokończyłam ponieważ do naszego pokoju wpadła chorda demonów. Nie wiem ile ich było,ale na pewno około 50 może trochę więcej może mniej. Nie czekając na reakcją Jacea czy którego kolwiek demona oderwałam się od blondwłosego i podbiegłam do szafki w której miałam broń. podałam Jaceowi parę sztyletów. miecz oburęczny, gwiazdy dawida. Tak dokładnie to w cisnełam mu to gdzie popadnie. Wszystko trwało ułamki sekund a ja dziwiłam się że demony nie atakują. Gdy stałam z Jacem w pozycji bojowej dopiero w tedy demony obudziły się jak by z jakiegoś transu i rzuciły się w naszą stronę.Odpierałam atak każdego możliwego demona jaki się na mnie rzucił, ale ich i tak przybywało zamiast walczyć. Odór krwi demonów mieszał się z dezodorantem i moimi perfumami. Powiem szczerze nie za dobre połączenie.Usłyszałam jak Jace woła mnie i zdąrzyłam się tylko odwrucić i zobaczyłam Jace nabitego na pazura jednego z demonów. Nagle wszystkie znikły i znów zostałam sama z blondynem. Upadłam na kolana jak szmaciana lalka.
-Kocham Cię Clary- wyszeptał i zamknął oczy.
Nie wierzę! Moja własna matka jest przeciwko mnie! Moja własna matka! Nie wierzę! Okey Izzy uspokój się.Wdech wydech.Kilka razy jeszcze zrobiłam ten uspakajający gest po czym usłyszałam ciche pukanie do drzwi. Po głośności i ilości uderzeń poznałam że to Clary. Tak jak myślałam to była ona.
-Myślałam czy ci nie pomóc._Powiedziała cicho. I teraz uświadomiłam sobie jaka ona drobna a my jeszcze dokładamy jej obowiązków.Muszę to naprawić. Jaką ja jestem przyjaciółką!?Muszę się poprawić.
-Tak musisz mi pomóc.Nie wiem w co się ubrać!Poza tym muszę temu plastikowi pokazać że jestem we wszystkim lepsza i piękniejsza.Niech wie z kim zadarła_mówię
-Marys by cię powiesiła na stryczku._mówi. Ma rację.Clary się uśmiechnęła tak słodko.
-Mam nadzieje że powiesz Jaceowi co do niego czujesz.Jeżeli mu tego nie powiesz to będziesz cierpieć.A jak ty będziesz cierpieć to i ja i Alec a nawet Marys. Ten instytut opiera się na tobie. Nie zapominaj tego. Poza tym może Jace z nią zerwie dla ciebie? Nigdy nie wiadomo._mówię żeby ją trochę podnieść na duchu
-Może tak Izzy,ale wtedy co będzie?Zapomnimy wszystko co się stało?Wątpię.Poza tym to Rous go zmieniła. Słyszałaś jaki był kiedy jej nie poznał. To ona go zmieniła nie ja.Prawdziwa miłość ma takie cechy.Może cię naprawić. Pamiętasz? Tylko prawdziwa miłość_powiedziała wychodząc z mojej garderoby. Nawet nie wiem kiedy tam weszła._Skoro chcesz pokazać tej Rous ze jesteś od niej lepsza stawiamy na naturalne piękno_ Mówi a ja się do niej uśmiecham
-Jednak się czegoś nauczyłaś_mówię dumnym głosem.Zobaczyłam jaką sukienkę
mi przyszykowała
-Do tego delikatny makijaż i dobrana fryzura i będzie dobrze. Po godzinie byłam gotowa. zobaczyłam efekt i mnie zatkało.
-Jednak coś umiesz -mówię do Clary.Ona się tylko uśmiechnęła
-Ja idę pomóc temu plastikowi a potem będę w mojej sali-mówi
-Będziesz robiła to co zawsze?-pytam ta tylko kiwnęła mi głową na tak
-Mam nowe piosenki więc wiesz. Dobra ja idę. Ciał -mówi i wychodzi.
Clary
Poszłam do mojego i Jacea pokoju bo to właśnie w nim przygotowywała sie Rouse. Przypadek? Nie sądzę.Kiedy doszłam do pokoju zobaczyłam jej walizkę. Siedziała na biurku. Jace siedział na hamaku.Nie rozmawiali co mnie bardzo zdziwiło.Podeszłam do walizki Rouse i zobaczyłam jej zawartość.
-Co to jest? Chcesz iść do Pandemonium w tym czymś?!-zapytałam trochę ostrzej niż planowałam,ale co.
-To są moje ubrania na co dzień.-mówi a ja mam wrażenie że padnę ze śmiechu. no błagam. Przecież to ledwo tyłek zakrywa. A jej sukienki są do kostek.No błagam!
-I co ja mam z tobą zrobić?-pytam się sama siebie-Już wiem!-krzyczę -Pokaż wszystkie sukienki. Muszę zobaczyć która leży na tobie najlepiej-mówię.Rouse przymierzała wszystkie sukienki a aja usiadłam na hamaku i zaczęłam rozmawiać z Jacem na luzne tematy. Gdy w końcu ten plastik wyszedł zza parawanu wiedziałam że to ta sukienka. Była ona zielona na rękaw do łokci i była za kostkę
-Marsz za parawan!-rozkazałam władczym tonem.Ta posłusznie poszła. Gdy dziewczyna wyszła wyrwałam jej sukienkę i pobiegłam do pokoju obok. Usłyszałam tylko że oboje idą za mną. To dobrze. Podeszłam do maszyny. na sukience zaznaczyłam gdzie będe ciąć.
-Marsz pod prysznic. Masz się wykąpać aby nie cuchnąć potem.Potem możesz założyć sukienkę.Po około 20 minutach wyszła
-Dłużej się nie dało?Dobra siadaj-pokazałam jej na krzesełko przed toaletką.Posłusznie usiadła a ja zaczęłam układać jej fryzurę.Postanowiłam na warkocza holenderskiego.Delikatny makijaż i wła la gotowe.
-To wygląda niesamowicie!-krzyknęła
-Dobra schodz na dół Izzy pewnie już czeka. Tylko nie zapomnij o broni-mówię i widzę tylko jak jej dość potężna postawa znika w drzwiach pokoju.
-I zostaliśmy sami-powiedział Jace
- Raczej zostałeś sam bo mnie tu nie ma -powiedziałam i wyszłam z pokoju. Skierowałam się do foyer gdzie były już Rous i Marys bo Izzy na pewno się spózni. Jak zawsze zresztą.Po półgodzinie Marys była w idrysie bo została wezwanie od Clave. I tym sposobem zostałam sam na sam z Jacem.
-Clary rozumiem że nie chcesz ze mną rozmawiać. Tak?-zapytał ze smutkiem w głosie i oczach. Serce mi się krajało na ten widok więc odwróciłam wzrok.Siedzieliśmy w naszym wspólnym pokoju.
- Powinieneś się rozpakować Jace-powiedziałam.
-Clary naprawdę cię nie rozumiem.Najpierw jest wszystko w porządku i nagle zaczynasz się tak zachowywać. Powiedz że masz mnie dość to przestanę. Ok?-powiedział a ja w tamtym momencie nie potrafiłam kontrolować tego co robię i się do niego przytuliłam. Tak po prostu.Staliśmy tak dłuższą chwilę. Ja w jego ciepłych i oznakowanych od lat walki ramionach. Przytulona do jego ciepłego,umięśnionego i pełnego run torsu.Szczyt moich marzeń. Szczyt dlatego bo wiem że nigdy się nie pocałujemy.Skąd możesz to wiedzieć? Zapytał cichutki głosik w mojej głowie.Staliśmy tak dobre 10 minut w ciszy tuląc się do siebie nawzajem.W końcu postanowiłam przerwać tą ciszę.
- Jace bardzo Cię lubię i...-nie dokończyłam ponieważ do naszego pokoju wpadła chorda demonów. Nie wiem ile ich było,ale na pewno około 50 może trochę więcej może mniej. Nie czekając na reakcją Jacea czy którego kolwiek demona oderwałam się od blondwłosego i podbiegłam do szafki w której miałam broń. podałam Jaceowi parę sztyletów. miecz oburęczny, gwiazdy dawida. Tak dokładnie to w cisnełam mu to gdzie popadnie. Wszystko trwało ułamki sekund a ja dziwiłam się że demony nie atakują. Gdy stałam z Jacem w pozycji bojowej dopiero w tedy demony obudziły się jak by z jakiegoś transu i rzuciły się w naszą stronę.Odpierałam atak każdego możliwego demona jaki się na mnie rzucił, ale ich i tak przybywało zamiast walczyć. Odór krwi demonów mieszał się z dezodorantem i moimi perfumami. Powiem szczerze nie za dobre połączenie.Usłyszałam jak Jace woła mnie i zdąrzyłam się tylko odwrucić i zobaczyłam Jace nabitego na pazura jednego z demonów. Nagle wszystkie znikły i znów zostałam sama z blondynem. Upadłam na kolana jak szmaciana lalka.
-Kocham Cię Clary- wyszeptał i zamknął oczy.
środa, 27 kwietnia 2016
Rozdział 6
Clary
Tym ktosiem był a raczej była jakaś plastikowa blondynka.
-Przepraszam że przeszkadzam,ale Jace to mój chłopak_powiedziała to z takim gniewem w głosie że myślałam że na mnie skoczy i mnie pożre.Odsunełam się od Jacea, ale jemu to nie pasowało i nie chciał mnie puścić
-Jace pusć mnie Izzy,Alec i Marys też chcą się z tobą przywitać_powiedziałam_ i wydaje mi się że ktoś jest o ciebie zazdrosny_powiedziałam szeptem z lekkim uśmiechem który odwzajemnił
-Pogadamy pózniej_szepnął tak że tylko ja mogłam to usłyszeć. Pokiwałam głową na znak zgody i usiadłam na kanapie. Pózniej obok mnie usiadł Jace. Jego dziewczynie to się nie spodobało bo zmoroziła mnie wzrokiem.Przesunęłam się bardziej do lewej strony robiąc tym samym miejsce temu plastikowi,ale Jaceowi się to chyba nie spodobało, przesunął się do mnie i przytulił tak jakbym to ja była jego dziewczyną a nie ta cała Rous. Izzy się uśmiechneła.
-Wyglądacie jak zakochana para_powiedziała Marys razem z Izzy i Alecem co było bardzo śmieszne i ja i Jace nie mogliśmy opanować śmiechu.Gdy się uspokoiliśmy Marys przedstawiła nam tą cała Rous plastik. -Clary oprowadzisz Jace po wyremontowanej części instytutu_powiedziała Marys a ja miałam wrażenie że zrobiła to nazłość Rous. I dobrze jej tak.
-Dobrze,ale dalej nam nie powiedziałaś gdzie będą mieli pokoję_powiedziałam zgodnie z prawdą.
-Niestety wybraliście zły moment na przyjazd, ponieważ mamy remont. Jace masz pokój razem z Clary. Rous dzielisz pokój z Aleciem.Mamy w jednym pokoju tylko jeden hamak a więc śpicie w jednym. To chyba tyle _powiedziała.
-Ale ja chce mieć pokój razem z Jacem_powiedział ten głupi plastik.
-Niestety musisz dzielić pokój z kimś kto mieszka tutaj i wie gdzie co się znajduje.Jedyne w czym ci mogę pomóc to to że pokój możesz dzielić z Izzy_powiedziała Marys i się do mnie uśmiechnęła.
-A jeżeli chciała bym mieć pokój razem z Clary to co?_ zapytała
-To Clary skopie ci tyłek i może w końcu nauczysz się szacunku dla dorosłych _mówi Marys a wszyscy wybuchamy śmiechem.
- Marys a jest jakiś wypad na demony dzisiaj?_zapytałam ponieważ kobieta wczoraj wspominała o wypadzie na te głupie bestie.
-Tak.To będzie damski wypad na demony.Dwie z was idą do pandemonium_powiedziała
-Ale jak to dwie? Nas jest teraz 3_powiedziała oburzona Iz_a z tym plastikiem na pewno nie będe szła do pandemonium_dodała
-Isabello Sophio Ligtwood!!!!!!!!_powiedziała Marys ostrym tonem.
-To ja sobie wypraszam!_Krzyknęła Rous _a ty co nawet nie staniesz w mojej obronie tylko będziesz szeptał na ucho z tym blond mopem!_ krzykneła tym razem na Jace.Tak szeptaliśmy sobie na ucho żeby nikt tego nie usłyszał. Czułam satysfakcję z tego że jest zazdrosna. I to o mnie.
-Uspokójcie się. Krzykami nic nie osiągniecie a możeci tylko to pogorszyć_powiedziałam.
-Clary ma racje. Usiądzcie_powiedział ciągnąc mnie na moje poprzednie miejsce. Nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego że stoję. Ale jak to ja musiałam coś zrobić bo przecież była bym chora.Cała ja!Tym to razem potknełam sie i upadłabym gdyby nie Jace miałabym randkę z podłogą ale on w ostatniej chwili zdąrzył mnie złapać. Usłyszałam prychnięcie ze strony tego plastiku. Satysfakcja kolejny raz w ciągu 10 minut jak tak dalej pójdzie to będe w księdze rekordów.
-A więc do pandemonium pójdzie Rous i Iz. I nie interesuję mnie to że Ty Isabell nie chcesz z nią iść.O godzinie 21 30 widzę was przyszykowane w foyer. Zrozumiano?_bie pokiwały głowami.Podeszłam do Aleca i wymieniłam z nim parę słów po czym poszłam do Jace w końcu miałam go oprowadzić po instytucie nieprawdaż?Gdy blondyn chciał mnie przytulić odsunęłam się od niego.Spojrzał na mnie z lekkim zawodem w oczach,ale co ja mogę zrobić? Nic.Przyznałam się przed Iz że Jace mi się podoba,ale on ma dziewczynę. Co z tego że jest głupia i wygląda jak plastik i ma tonę tapety na twarzy i ogółem wygląda sztucznie? To był jest i chyba taki będzie gust Jace. Niestety. Gdyby wiedział jak bardzo mnie w ten sposób rani... Dobra koniec rozczulania się nade mną.
-Po prostu nie chcę aby TWOJA DZIEWCZYNA mnie zabiła_powiedziałam ze specjalnym naciskiem na te 2 słowa. Za każdym razem gdy myślę że ona może go mieć, przytulać się do niego, całować go czy pocieszać to mam wrażenie że ktoś wbija mi nóż w serce i to nie taki zwykły nóż,ale sztylet nasączony demoniczną krwią która boli jak cholera.
-Zazdrosna jesteś czy co?_ w tamtym momencie musiałam się bardzo starać aby mu nie powiedzieć że tak jestem zazdrosna bo mi na nim zalęży.
-Nie jestem zazdrosna po prostu nie chce mieć wrogów.Ok?_ próbowałam zachować obojętny wyraz twarzy jak i zarówno głosu
Jace
-Nie jestem zazdrosna po prostu nie chce mieć wrogów.Ok?_zrobiło mi się smutno bo powiedziała to z takim chłodem? Chyba tak.A może jej na tobie zależy i dla tego tak się zachowuje? Podpowiedział mi cichy głosik w głowie.Może tak, ale by się tak nie zachowywała. Znam ją odkąd przybyła do instytutu.Od tamtego czasu dużo się zmieniło ona także się zmieniła. Znowu cichutki głosik w mojej głowie.Niby kocham ją i to jest prawdą. Zrozumiałem to dopiero wtedy gdy ją zobaczyłem, jak ją dotknąłem. Wtedy to zrozumiałem.Na anioła! Ja jej nie przestałem kochać. Uśpiłem w sobie uczucia co do niej.To było złe. Teraz jest bardzo duży problem ponieważ nie chce ranić Rous, ale Clary też nie chce ranić. Tylko kiedy zranię mojego płomyczka to i ja będę cierpieć.Raniąc Rous tylko ona będzie cierpieć.Podjąłem decyzję...
nanim
Tym ktosiem był a raczej była jakaś plastikowa blondynka.
-Przepraszam że przeszkadzam,ale Jace to mój chłopak_powiedziała to z takim gniewem w głosie że myślałam że na mnie skoczy i mnie pożre.Odsunełam się od Jacea, ale jemu to nie pasowało i nie chciał mnie puścić
-Jace pusć mnie Izzy,Alec i Marys też chcą się z tobą przywitać_powiedziałam_ i wydaje mi się że ktoś jest o ciebie zazdrosny_powiedziałam szeptem z lekkim uśmiechem który odwzajemnił
-Pogadamy pózniej_szepnął tak że tylko ja mogłam to usłyszeć. Pokiwałam głową na znak zgody i usiadłam na kanapie. Pózniej obok mnie usiadł Jace. Jego dziewczynie to się nie spodobało bo zmoroziła mnie wzrokiem.Przesunęłam się bardziej do lewej strony robiąc tym samym miejsce temu plastikowi,ale Jaceowi się to chyba nie spodobało, przesunął się do mnie i przytulił tak jakbym to ja była jego dziewczyną a nie ta cała Rous. Izzy się uśmiechneła.
-Wyglądacie jak zakochana para_powiedziała Marys razem z Izzy i Alecem co było bardzo śmieszne i ja i Jace nie mogliśmy opanować śmiechu.Gdy się uspokoiliśmy Marys przedstawiła nam tą cała Rous plastik. -Clary oprowadzisz Jace po wyremontowanej części instytutu_powiedziała Marys a ja miałam wrażenie że zrobiła to nazłość Rous. I dobrze jej tak.
-Dobrze,ale dalej nam nie powiedziałaś gdzie będą mieli pokoję_powiedziałam zgodnie z prawdą.
-Niestety wybraliście zły moment na przyjazd, ponieważ mamy remont. Jace masz pokój razem z Clary. Rous dzielisz pokój z Aleciem.Mamy w jednym pokoju tylko jeden hamak a więc śpicie w jednym. To chyba tyle _powiedziała.
-Ale ja chce mieć pokój razem z Jacem_powiedział ten głupi plastik.
-Niestety musisz dzielić pokój z kimś kto mieszka tutaj i wie gdzie co się znajduje.Jedyne w czym ci mogę pomóc to to że pokój możesz dzielić z Izzy_powiedziała Marys i się do mnie uśmiechnęła.
-A jeżeli chciała bym mieć pokój razem z Clary to co?_ zapytała
-To Clary skopie ci tyłek i może w końcu nauczysz się szacunku dla dorosłych _mówi Marys a wszyscy wybuchamy śmiechem.
- Marys a jest jakiś wypad na demony dzisiaj?_zapytałam ponieważ kobieta wczoraj wspominała o wypadzie na te głupie bestie.
-Tak.To będzie damski wypad na demony.Dwie z was idą do pandemonium_powiedziała
-Ale jak to dwie? Nas jest teraz 3_powiedziała oburzona Iz_a z tym plastikiem na pewno nie będe szła do pandemonium_dodała
-Isabello Sophio Ligtwood!!!!!!!!_powiedziała Marys ostrym tonem.
-To ja sobie wypraszam!_Krzyknęła Rous _a ty co nawet nie staniesz w mojej obronie tylko będziesz szeptał na ucho z tym blond mopem!_ krzykneła tym razem na Jace.Tak szeptaliśmy sobie na ucho żeby nikt tego nie usłyszał. Czułam satysfakcję z tego że jest zazdrosna. I to o mnie.
-Uspokójcie się. Krzykami nic nie osiągniecie a możeci tylko to pogorszyć_powiedziałam.
-Clary ma racje. Usiądzcie_powiedział ciągnąc mnie na moje poprzednie miejsce. Nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego że stoję. Ale jak to ja musiałam coś zrobić bo przecież była bym chora.Cała ja!Tym to razem potknełam sie i upadłabym gdyby nie Jace miałabym randkę z podłogą ale on w ostatniej chwili zdąrzył mnie złapać. Usłyszałam prychnięcie ze strony tego plastiku. Satysfakcja kolejny raz w ciągu 10 minut jak tak dalej pójdzie to będe w księdze rekordów.
-A więc do pandemonium pójdzie Rous i Iz. I nie interesuję mnie to że Ty Isabell nie chcesz z nią iść.O godzinie 21 30 widzę was przyszykowane w foyer. Zrozumiano?_bie pokiwały głowami.Podeszłam do Aleca i wymieniłam z nim parę słów po czym poszłam do Jace w końcu miałam go oprowadzić po instytucie nieprawdaż?Gdy blondyn chciał mnie przytulić odsunęłam się od niego.Spojrzał na mnie z lekkim zawodem w oczach,ale co ja mogę zrobić? Nic.Przyznałam się przed Iz że Jace mi się podoba,ale on ma dziewczynę. Co z tego że jest głupia i wygląda jak plastik i ma tonę tapety na twarzy i ogółem wygląda sztucznie? To był jest i chyba taki będzie gust Jace. Niestety. Gdyby wiedział jak bardzo mnie w ten sposób rani... Dobra koniec rozczulania się nade mną.
-Po prostu nie chcę aby TWOJA DZIEWCZYNA mnie zabiła_powiedziałam ze specjalnym naciskiem na te 2 słowa. Za każdym razem gdy myślę że ona może go mieć, przytulać się do niego, całować go czy pocieszać to mam wrażenie że ktoś wbija mi nóż w serce i to nie taki zwykły nóż,ale sztylet nasączony demoniczną krwią która boli jak cholera.
-Zazdrosna jesteś czy co?_ w tamtym momencie musiałam się bardzo starać aby mu nie powiedzieć że tak jestem zazdrosna bo mi na nim zalęży.
-Nie jestem zazdrosna po prostu nie chce mieć wrogów.Ok?_ próbowałam zachować obojętny wyraz twarzy jak i zarówno głosu
Jace
-Nie jestem zazdrosna po prostu nie chce mieć wrogów.Ok?_zrobiło mi się smutno bo powiedziała to z takim chłodem? Chyba tak.A może jej na tobie zależy i dla tego tak się zachowuje? Podpowiedział mi cichy głosik w głowie.Może tak, ale by się tak nie zachowywała. Znam ją odkąd przybyła do instytutu.Od tamtego czasu dużo się zmieniło ona także się zmieniła. Znowu cichutki głosik w mojej głowie.Niby kocham ją i to jest prawdą. Zrozumiałem to dopiero wtedy gdy ją zobaczyłem, jak ją dotknąłem. Wtedy to zrozumiałem.Na anioła! Ja jej nie przestałem kochać. Uśpiłem w sobie uczucia co do niej.To było złe. Teraz jest bardzo duży problem ponieważ nie chce ranić Rous, ale Clary też nie chce ranić. Tylko kiedy zranię mojego płomyczka to i ja będę cierpieć.Raniąc Rous tylko ona będzie cierpieć.Podjąłem decyzję...
Subskrybuj:
Posty (Atom)