środa, 27 kwietnia 2016

Rozdział 6

Clary
 Tym ktosiem był a raczej była jakaś plastikowa blondynka.
-Przepraszam że przeszkadzam,ale Jace to mój chłopak_powiedziała to z takim gniewem w głosie że myślałam że na mnie skoczy i mnie pożre.Odsunełam się od Jacea, ale jemu to nie pasowało i nie chciał mnie puścić
-Jace pusć mnie Izzy,Alec i Marys też chcą się z tobą przywitać_powiedziałam_ i wydaje mi się że ktoś jest o ciebie zazdrosny_powiedziałam szeptem z lekkim uśmiechem który odwzajemnił
-Pogadamy pózniej_szepnął tak że tylko ja mogłam to usłyszeć. Pokiwałam głową na znak zgody i usiadłam na kanapie. Pózniej obok mnie usiadł Jace. Jego dziewczynie to się nie spodobało bo zmoroziła mnie wzrokiem.Przesunęłam się bardziej do lewej strony robiąc tym samym miejsce temu plastikowi,ale Jaceowi się to chyba nie spodobało, przesunął się do mnie i przytulił tak jakbym to ja była jego dziewczyną a nie ta cała Rous. Izzy się uśmiechneła.
-Wyglądacie jak zakochana para_powiedziała Marys razem z Izzy i Alecem co było bardzo śmieszne i ja i Jace nie mogliśmy opanować śmiechu.Gdy się uspokoiliśmy Marys przedstawiła nam tą cała Rous plastik. -Clary oprowadzisz Jace po wyremontowanej części instytutu_powiedziała Marys a ja miałam wrażenie że zrobiła to nazłość Rous. I dobrze jej tak.
 -Dobrze,ale dalej nam nie powiedziałaś gdzie będą mieli pokoję_powiedziałam zgodnie z prawdą.
-Niestety wybraliście zły moment na przyjazd, ponieważ mamy remont. Jace masz pokój razem z Clary. Rous dzielisz pokój z Aleciem.Mamy w jednym pokoju tylko jeden hamak a więc śpicie w jednym. To chyba tyle _powiedziała.
 -Ale ja chce mieć pokój razem z Jacem_powiedział ten głupi plastik.
-Niestety musisz dzielić pokój z kimś kto mieszka tutaj i wie gdzie co się znajduje.Jedyne w czym ci mogę pomóc to to że pokój możesz dzielić z Izzy_powiedziała Marys i się do mnie uśmiechnęła.
-A jeżeli chciała bym mieć pokój razem z Clary to co?_ zapytała
 -To Clary skopie ci tyłek i może w końcu nauczysz się szacunku dla dorosłych _mówi Marys a wszyscy wybuchamy śmiechem.
 - Marys a jest jakiś wypad na demony dzisiaj?_zapytałam ponieważ kobieta wczoraj wspominała o wypadzie na te głupie bestie.
-Tak.To będzie damski wypad na demony.Dwie z was idą do pandemonium_powiedziała
-Ale jak to dwie? Nas jest teraz 3_powiedziała oburzona Iz_a z tym plastikiem na pewno nie będe szła do pandemonium_dodała
-Isabello Sophio Ligtwood!!!!!!!!_powiedziała Marys ostrym tonem.
-To ja sobie wypraszam!_Krzyknęła Rous _a ty co nawet nie staniesz w mojej obronie tylko będziesz szeptał na ucho z tym blond mopem!_ krzykneła tym razem na Jace.Tak szeptaliśmy sobie na ucho żeby nikt tego nie usłyszał. Czułam satysfakcję z tego że jest zazdrosna. I to o mnie.
-Uspokójcie się. Krzykami nic nie osiągniecie a możeci tylko to pogorszyć_powiedziałam.
-Clary ma racje. Usiądzcie_powiedział ciągnąc mnie na moje poprzednie miejsce. Nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego że stoję. Ale jak to ja musiałam coś zrobić bo przecież była bym chora.Cała ja!Tym to razem potknełam sie i upadłabym gdyby nie Jace miałabym randkę z podłogą ale on w ostatniej chwili zdąrzył mnie złapać. Usłyszałam prychnięcie ze strony tego plastiku. Satysfakcja kolejny raz w ciągu 10 minut jak tak dalej pójdzie to będe w księdze rekordów.
-A więc do pandemonium pójdzie Rous i Iz. I nie interesuję mnie to że Ty Isabell nie chcesz z nią iść.O godzinie 21 30 widzę was przyszykowane w foyer. Zrozumiano?_bie pokiwały głowami.Podeszłam do Aleca i wymieniłam z nim parę słów po czym poszłam do Jace w końcu miałam go oprowadzić po instytucie nieprawdaż?Gdy blondyn chciał mnie przytulić odsunęłam się od niego.Spojrzał na mnie z lekkim zawodem w oczach,ale co ja mogę zrobić? Nic.Przyznałam się przed Iz że Jace mi się podoba,ale on ma dziewczynę. Co z tego że jest głupia i wygląda jak plastik i ma tonę tapety na twarzy i ogółem wygląda sztucznie? To był jest i chyba taki będzie gust Jace. Niestety. Gdyby wiedział jak bardzo mnie w ten sposób rani... Dobra koniec rozczulania się nade mną.
-Po prostu nie chcę aby TWOJA DZIEWCZYNA mnie zabiła_powiedziałam ze specjalnym naciskiem na te 2 słowa. Za każdym razem gdy myślę że ona może go mieć, przytulać się do niego, całować go czy pocieszać to mam wrażenie że ktoś wbija mi nóż w serce i to nie taki zwykły nóż,ale sztylet nasączony demoniczną krwią która boli jak cholera.
-Zazdrosna jesteś czy co?_ w tamtym momencie musiałam się bardzo starać aby mu nie powiedzieć że tak jestem zazdrosna bo mi na nim zalęży.
-Nie jestem zazdrosna po prostu nie chce mieć wrogów.Ok?_ próbowałam zachować obojętny wyraz twarzy jak i  zarówno głosu
 Jace
 -Nie jestem zazdrosna po prostu nie chce mieć wrogów.Ok?_zrobiło mi się smutno bo powiedziała to z takim chłodem? Chyba tak.A może jej na tobie zależy i dla tego tak się zachowuje? Podpowiedział mi cichy głosik w głowie.Może tak, ale by się tak nie zachowywała. Znam ją odkąd przybyła do instytutu.Od tamtego czasu dużo się zmieniło ona także się zmieniła. Znowu cichutki głosik w mojej głowie.Niby kocham ją i to jest prawdą. Zrozumiałem to dopiero wtedy gdy ją zobaczyłem, jak ją dotknąłem. Wtedy to zrozumiałem.Na anioła! Ja jej nie przestałem kochać. Uśpiłem w sobie uczucia co do niej.To było złe. Teraz jest bardzo duży problem ponieważ nie chce ranić Rous, ale Clary też nie chce ranić. Tylko kiedy zranię mojego płomyczka to i ja będę cierpieć.Raniąc Rous tylko ona będzie cierpieć.Podjąłem decyzję...
nanim

poniedziałek, 7 marca 2016

rozdział 5

Mineło 8 lat.Jace i Josh wyjechali.Jace znalazł dziewczynę w której się zauroczył,ale nie czuł tego samego co przy rudowłosej.Dziewczyna miała na imię Rous. Była to wysoka blondynka o niebieskich oczach.Josh zmarł na demoniczną ospę,ale przyjaciele z NY  nie mogli przybyć ponieważ Clave kazało przyjechać im wszystkim nawet najmłodszych.Miesiąc potem zmarła Joclyn i Carmen,która w tym czasie opłakiwała śmierć swojego jedynego syna a instytut się nią opiekował.
Izzy
Wstałam dziś bardzo wcześnie ponieważ przyjeżdża nasz blondyn! Strasznie się za nim stęskniłam.Jest dla mnie jak brat a gdyby Alec wyjechał na 8 lat to chyba bym się powiesiła z tęsknoty.Wracając.Muszę przyszykować Clary żeby zostawił ten plastik z którym chodzi teraz.Nie będę strasznie eksponować jej ciała tylko podkreśle jej atuty.Poza tym wszyscy wiemy że Jaceowi podoba się Clary.Od samego początku gdy na nia spojrzał.Widziałam jak świecą mu się oczy jak na nią patrzył.Taka miłość od pierwszego wejrzenia.
Alec nie odczuwał żadnych uczuć typu miłość. Raczej szczęście.Ato były uczucia Jace.W końcu są parabatai
Poszłam do pokoju blondwłosej.Otworzyła mi. Była w szlafroku i miała mokre blond włosy co świadczyło o tym że brała przed chwilą kąpiel.Wybrałam jej krutkie jeansowe spodenki i białą luźną bluzkę odkrywającą brzuch.Dobrałam do tego czarne buty na koturnie,są całe zamszowe i z cienkim paskiem nad kostką.
  Izzy nie wiem poco mnie tak stroisz skoro Jace przyjedzie ze SWOJĄ DZIEWCZYNĄ    powiedziała dobitnie podkreślając ostatnie słowa.
Sama ubrałam białą bluzkę i jasnoniebieską spódniczkę do tego czarne buty na platformie i włala.Do tego lekki makijaż u Clary a ja sobie nie robiłam bo po co? To nie ja mam spodobać sie Jaceowi
Clary
 Dziewczyny chodzcie zaraz będą chyba nie chcecie się spuźnić na przywitanie Jace prawda?  zapytała Marys a Izzy jak by jej się gdzieś śpieszyła pociągneła mnie w stronę wyjścia.
Nudziło misię to czekanie i nie tylko mi ponieważ Izzy zaczeła grać na pianinie piosekę którą umiem śpiewać.
  Clary zaśpiewasz Titanium w wersji Katniss Everdeen ?   zapytała a ja nie umiałam jej odmówić więc zaczełam śpiewać. po jakimś czasie zauważyłam jak Alec i Marys tańczą więc zaczełam się kręcić. Po chwili wylądowałam w czyichś ramionach. to na pewno nie były ramiona Aleca on nie ma tokich mięśni. Automatycznie przestałam śpiewać i otworzyłam oczy.Wydostałam się ze szczelnego uścisku jakiegoś blondyna o złotych oczach... Zaraz chwila. Złote oczy i blond włosy? Jace?
  Jace?   zapytałam gdy stałam na swoich nogach.
  Oczywiście że ja.   powiedział tym anielskim głosem.
   A ty to kto? Jeśli mogę wiedzieć   powiedział a mi zrobiło się trochę przykro bo pomimo że nie mam rudych włosów powinien mnie rozpoznać skoro mnie jak uważają wszyscy w instytucie kocha.
    Niech zgadnę.Clary? Nie prawdaż   powiedział a ja zdałam sobie sprawę że on tylko ze mną pogrywa. Posłał mi ten swój uroczy uśmiech a ja miałam wrażenie że się rozpłynę.
    Tak   odpowiedziałam a on mnie mocno przytulił jak nigdy.
     Przepraszam że byłem taki w stosunku do ciebie. Mam na dzieję że mi wybaczysz   szepnął mi do ucha tak abym tylko ja to usłyszała. Taki nasz mały sekrecik.
       Już dawno ci wybaczyłam Jace    powiedziałam zgodnie z prawdą. Dał mi buziaka w polik a Izzy krzykneła do Marys że wygrała zakład. Gdy się cały czas przytulaliśmy usłyszałam że ktoś krząka.
tym ktosiem był...

piątek, 19 lutego 2016

rozdział 4

Clary
Wstałam dość późno bo nie mogłam iść na salę treningową ponieważ cioci Carmen wyjeżdża do Wenecji. Wstałam z łóżka zabrałam przygotowane wczoraj wieczorem ubrania czyli rozkloszowana czarna spódnica przed kolano  i białą koszule na krótki rękaw do tego czarne balerinki na lekkim obcasie.A to wszystko przez Izabell.Kiedy chciałam ułożyć moje niesforne włosy zauważyłam że nie ma mojego lakieru do włosów. Wziełam sztylet i poszłam do pokoju czarnowłosej.
-Cześć Izzy nie widziałaś może mojego lakieru do włosów-zapytałam-albo Jace-dodałam.
-Nie nie widziałam. I poco ci ten sztylet- zapytała przestraszona.
-Wiesz muszę pokroić jednego buraka,ale zamiast jednego mogę pokroić dwa-powiedziałam
-Jest na dachu!-powiedziała a ja się tylko do niej uśmiechnełam miło i podeszłam do jej okna otworzyłam je i weszłam na dach. Oczywiście kto na nim siedział. Pan wielkie ego.podeszłam do niego.Kiedy zorientował się że nie jest sam odwrócił się w moją stronę.Jak na mnie trochę za wolno i mój sztylet który przed chwilą trzymałam w ręku leciał w jego stronę. To teraz się pobawię.
  Alec
-Izzy nie widziałaś może Jace albo Clary-zapytałem modląc się że wie gdzie są bo ja za nic nie mogę ich znaleźć. Ciocia Carmen wyjeżdża a chce pożegnać się ze wszystkimi.
-Są oboje na dachu-mówi a mi kamień z serca spadł bo matka wyraziła się jasno mają przyjść.A ja nie chce znów oberwać.Wszedłem na dach a tam Clary bijąca Jace.Znów go pokonała.A ja tak jak mówiłem Jaceowi odkochałem się.
-EEEE gołąbki ciocia Carmen wyjeżdża i chce się z nami pożegnać-powiedziałem a Clary zeszła z biednego Jacea i podeszła w moją stronę.
-To co. Idziemy-zapytała i nie czekając na moją odpowiedź poszła w stronę okna Izzy.Pomogłem blondynowi dojść do foyer w którym byli już wszyscy.Pożegnanie nie było jakieś długie i wylewne. I pomyśleć że niedługo będziemy żegnać się z Joshem i Jacem.

rozdział 3

Jace
Kiedy szedłem do mojego pokoju zastanawiałem się czy jak pojadę do włoskiego instytutu to zapomnę o Clary. O jej cudownych zielonych oczach niczym dwa szmaragdy, o jej rudych włosach czy nawet o jej hrakterku. Może jak pojadę do tego instytutu to poznam jakąś dziewczynę która pomoże mi zapomnieć o rudym aniołku.Może weźmiemy ślub w Nowym Yorku, zaproszę osobiście Clary jak będzie smutna odwołam cały ślub i wyjdę za nią, jeżeli jednak będzie szczęśliwa wyjdę za tą dziewczynę,zamieszkamy w rezydencji Herondalów i będziemy mieli gromadkę dzieci.Sam się okłamuję. Nigdy nie zakocham się w innej bo to Clary jest panią mojego serca. Jak taka królowa tylko że tylko moja.NIE MOJA. ONA NIE JEST MOJA, NA RAZIE. Zdobędę jej serce i to ona będzie matką moich dzieci. Na anioła!Ja wybiegam za daleko w przyszłość.Kiedy się przebrałem w szare dresy i biały podkoszulek chciałem pójść do sali muzycznej pograć na fortepianie. Gdy byłem blisko mojego celu usłyszałem muzykę z radia. Jak widać nie tylko ja wpadłem na pomysł skorzystania z tej sali. Gdy byłem co raz bliżej usłyszałem jak ktoś śpiewa. To na pewno nie Izabell bo ona nie umie śpiewać.Wiem to bo... słyszałem jak śpiewa pod prysznicem.Wolę to wymazać z pamięci.Clary chyba też nie umie śpiewać,ale tak to to kto to śpiewa. To ewidentnie śpiewa dziewczyna.Nie czekając dłużej wszedłem do sali.Nie pomyślałbym że mój aniołek Clary umie śpiewać,ale umie i to pięknie. Śpiewała Titanium w wykonaniu Katniss Everdeen.Śpiewała tak czysto.Nie zauważyła że tu jestem więc korzystam z tego.Pewnie jak się zorientuje że jestem w tej sali i słyszę jak mój aniołek śpiewa to mi się nieźle oberwie,ale to nie jest teraz ważne.Odwraca się w moją stronę i widzę że jest trochę speszona,ale śpiewa dalej.Kiedy piosenka się skończyła była nad wyraz bardzo spokojna.Liczyłem,że zacznie krzyczeć czy, albo że żuci czymś we mnie, coś w tym stylu,ale nic takiego się nie zdarzyło.
-Masz o tym nikomu nie mówić.Jasne-zapytała kiedy przechodziła obok mnie. Mówiła tak cicho że prawie jej nie usłyszałem.
-Zgoda,ale mam jeden warunek-powiedziałem gdy chciała wychodzić z sali.
-Jaki-zapytała szczerze zdziwiona.
-Będziesz śpiewać dla mnie-powiedziałem-spokojnie. Tylko wtedy gdy będziemy sami i cię ot poproszę-dodałem widząc jej przestraszony wyraz twarzy.
-Przysięgnij na anioła,że tylko wtedy będę śpiewać jak nikogo nie będzie w pobliżu-au zabolało to że mi nie ufa i że muszę przyrzekać na anioła.
-Przysięgam na anioła że będziesz śpiewać tylko wtedy gdy będziemy sami-powiedziałem
-Zgoda-powiedziała i wyszła.

Obserwatorzy