środa, 22 marca 2017

Prolog

-  Uciekajcie!!! Uciekajcie stąd!! Tu nie jest bezpiecznie!! - Krzyczało młode małżeństwo i kobieta o rudych włosach do małych dzieci. Dziewczynki i chłopca. Na górze rozgorzała walka. Słychać było tylko uderzenia metal o metal. W pewnym momencie do dzieci podbiegła rudowłosa kobieta o zielonych oczach. Chciała je stamtąd zabrać. Prześlizgneli się nie zauważeni obok walczących. Mieli już wyjść przez drzwi gdy nagle rudowłosa kobieta padła martwa na ziemie.  Z jej pleców wystawał pięknie zdobiony miecz w spadające gwiazdy. Za nią pojawił się czarnowłosy mężczyzna o tak samo czarnych oczach.
- Nie chciałaś ich do mnie przyprowadzić to sam je stąd zabiore - odezwał się mocnym, chłodnym, opanowanym i pozbawionym uczuć głosem.
- Po moim trupie - odezwał się głos kobiety o złotych oczach. Był przepełniony różnymi uczuciami. Strachem, bólem ale i miłością. - Nigdy ich nie dostaniesz Valentine! - Krzyknęła. Chłopczyk schylił się po drewniany mieczyk, który leżał na ziemi obok wejścia, tam gdzie go upóścił gdy mama kazałą mu uciekać. Trzymał go tak jakby od tego drewnianego miecza stało życie jego i jego bliskich. Złapał za ręke stojącą za  nim dziewczynkę. Zaczęli sie cofać w tył. W pewnym momencie usłyszeli ten chłodny i pozbawiny uczuć głos.
- Miłość was zniszczyła. Gdyby nie ona wiedzielibyście co jezt dla was najlepsze. Nikt z was by nie zginął - powiedział i zniknął, rozpłynąl się w powietrzu a razem z nim jego ludzie. Zaczęło śmierdzieć spalenizną. Coś się paliło. W pewnym momencie do dzieci podbiegły dwie osoby. Kobieta i mężczyzna. Zaczęli ich pchać w stronę wyjścia. Wybiegli z domu akurat w momenicie w którym zaczął palić się przedpokój. W ostatniej chwili wbiegli do lasu, który rosnął obok rezydencji.
Dom wybuchł. Ogień trawił wszystko w zaskakująco szybkim tępie. Spadł deszcz, który ugasił pożar odsłaniając zgliszcza rodzinnych zdjęć i pamiątek. Mężczyzna wziął do ręki stele i na drzewie narysował rune otwierajacą portal.
- Myślcie o Nowym Yorku i złapcie mnie za ręke - to było ostatnie co usłuszeli za nim wskoczyli w  niebiekie światło.


  Noi mamy prolog. Tak jak obiecałam tak dotrzymuje obietnicy. Rozdziały postaram się dodawać raz na dwa tygodnie moze częściej. Na razie muszę się znowu przyzwyczaić do prowadzenia bloga bo w ostatnim czasie nic nie pisałąm.

 Clarissa Fairchild

wtorek, 21 marca 2017

ognista wiadomość

Pogubiłam się w całej tej historii i nie mam na nią pomysłu. Stanęłam w ślepym załuku. Kiedy zaczynałam byłam pełna pomysłów na dalsze rozwinięcia,ale teraz gdy zaczęłam nie potrafię tej historii dokończyć. Postanowiłam że ten blog będzie aktywny tylko po prostu zacznę pisać od początku i to zupełnie nową historie związaną z Darami Anioła. Niewiem kiedy będzie prolog lub jakiś rozdział ale napewno się pojawi niedługo. Starych rozdziałów raczej nie usunę.
 To tyle jeżeli chodzi o tę historię.

 Wasza Clarissa Fairchild

piątek, 3 lutego 2017

Rozdział. 16

Na początku chciałabym przeprosić za tak długi brak rozdziału. Spowodowane jest to tym że mam dla siebie coraz mniej czasu. Moja rutyna codzienna składa się tylko z kilku punktów.            " wstaje,ide do szkoły, przychodze puźno do domu, ucze sie i ide spać" jeszcze teraz zmienili mi plan lekcji i już wogule kończe puźniej niż wcześniej.
 Tak jak mówi tytuł jest to rozdział a więc zapraszam do czytania. Zmieniłam narracje. Napiszcie w komentarzu jaką narracją wam się lepiej czyta.

 Kiedy rudowłosa odwrucila się zobaczyła swoich przyjjaciół uzbrojonych po zęby w broni jakby szli na jakąś misje. Ale to nie oni zwrócili jej uwage tylko to co stało tuż za nimi. Były to wampiry. Clary uderzyła się ręką w czoło zapomniała że miała dziś spotkać się z Rafaelem Santiagotutejszym przywudcą klanu wampirów w Nowym Yorku. Marys poprosiła ją aby poszła z nim porozmawiać na temat porozumień. 
-Co wy tu robicie?- zwróciła się do przyjaciół.
-Myyyy?-zapytała się głupio Izzy.Kiedy rudowłosa kiwnęła głową na tak.Czarnowłosa udawała że jej nie ma.
- Hallo chce wiedzieć - gdy nikt jej odpowiedział zrozumiała od razu- śledziliście mnie!? Nie wiecie co to jest prywatność!?- Gdy trochę ochłoneła zwruciła sie do chłopaka który napisał jej wiadomość że chce się z nią spotkać na jakimś odludziu i powiedział że jest jej niby bratem.
- My rozmawiać skończyliśmy - powiedziała Clary i zwróciła sie tym razem do Rafaela - Chodź gdzieś gdzie nie będzie tyle gapiów. - Powiedziała i odwróciła się do nich tyłem i poszła przed siebie. Byle zdala od nich wszystkich. Powtarzała sobie rudowłosa w myślach.

                                     ***

Gdy wszyscy z trójki przyjaciół wrócili do instytutu rozeszli się do pokoju . Wszyscy myśleli o czymś innym. Pewien blondyn myślał o tym czy nie przegiął ze śledzeniem pewnej rudowłosej dziewczyny. "Ja robiłem to tylko dlatego, że się o nią martwiłem" powtarzał sobie w głowie jak mantre. Alec myślał o tym aby Clary się na niego nie obraziła ale też żeby pokłóci£a się z Jace'm. Izzy z kolei myślała o pewnym czarnowłosym przystojniaku z którym rozmawiała jej przyjaciółka.

                                           ***
Po godzinie 21rudowłosa weszła przez mosiężne drzwi instytutu. Chciała zochowywać się jak najciszej ale pewien perski kot o imieniu Church zaczął miałczeć żeby nalać mu wody, dać coś do jedzienia oraz go pogłaskać. Gdy Clary go napioła i dała coś do jedzenia szybko czmychnęła do swjego pokoju. O niczym innym nie marzyła jak tylko wykąpać się i iść spać. Niestety w jej pokoju już ktoś był. Tym ktosiem był...

                                          ***
Izzy od razu po wejsciu do pokoju zrzuciła z siebie wszystkie ubrania. Weszła do łazienki i nalała gorącej wody do wanny. Zalała ją mniej więcej trzy czwarte a aby nalać też troche zimnej wody żeby się nie sparzyć. Dolała malinowego płynu do kąpieli i zanurzyła się po sam czubek w ciepłej ale nie za girącej wody.

                                           














sobota, 24 grudnia 2016

święta!!!

                                                              Dużo zdrowia i radości
                                                      w Twoim życiu niech zagości
                                                          i prezenty, i śnieg biały
                                                           By te święta urok miały
                                                     Samych wzruszeń przy choince
                                                            życzę Tobie i rodzince.

                   Życzy wam wasza Clarissa Fairchild



Przy okazji chciałabym przeprosić i błagać o wybaczenie wszystkich którzy zostali bo gdybym ja była czytelnikiem napewno bym  uciekła. Te poślizgi łączą się z tym że mam wymagającą nauczycielkę od języka polskiego i całą swoją wene przeznaczam na wypracowania dla niej.Dla anonimowych komentatorów odpowiem wam na wasze pytania. A WIĘC BLOG NADAL BĘDZIE AKTYWNY I ROZDZIAŁY BĘDĄ SIĘ POJAWIAĆ ALE NIESTETY RZADZIEJ. Bardzo was wszystkim przepraszam i mam nadzieję że was nie zniechęciłam do dalszego czytania moich wypocin.

Wasza Clarissa Fairchild

Obserwatorzy